Światło Nowego Życia – wiersz

„Światło Nowego Życia”

O poranku zmierzając znaną drogą
na niebie ujrzałam ciekawą chmur mnogość.
Słonko maluje ciepłą barwą obłoczki mknące nade mną
tak szybko, bo wiatr bardzo się śpieszy i gna przed siebie.

Urzekły mnie bałwanki kolorowe po niebie sunące
jakby to zachód słońca był, co za niezwykłość
skoro dopiero wstaje witając wszystkich ludzi…
A ja w zachwycie wpatrzona w ten cud poranka
lekkość poczułam w mym sercu i błogość kochania
kiedy w siebie zapraszałam oddech nowego dnia.

Wszystko się odmieniło, zaufałam temu odczuciu
że całkiem poprzestawiały się rzeczy w mym życiu
jak i na niebie płynę z tym niezmiennie ze spokojem ducha.
Doszłam do celu już nową ścieżką z duszą uśmiechniętą
i sercem wolnym, gdzie wiatr odgonił szarość „nie kochania”

odsłaniając czystą przestrzeń miłowania

barwami miłości jak w palecie artysty

gotowymi do naradzania rzeczywistości.

Krocząc spokojnie drogami pośród tłumu
czyniąc każdy krok z uważnością, myślą dobrą
i sercem gdzie pali się światło życia
które niosę ze sobą gdziekolwiek idę
To mam w sercu i tego się trzymam.

Anilalah Eulalia 12.12.2014

Zdjęcie robiłam komórką, nie oddaje tych kolorów tak jak w rzeczywistości, szczególnie tej brzoskiwnki. Ale Niebo było niezwykłe.

Niebo wschód ja zachód 12.12. s

Niebo wschód jak zachód 12.12

Advertisements

Jedna uwaga do wpisu “Światło Nowego Życia – wiersz

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s