Zmierzam przez życie- poezja serca

„Zmierzam przez życie”

Zmierzam przez życie w zachwycie
ścieżkami co sama wybieram.
Z wiatrem co mnie niesie i przenika na wskroś.
Czasem spowalnia wręcz zatrzymuje
żebym bliżej rozpoznała miejsce i czas.
W sobie odnaleźć życia barwy,
poruszyć wspomnienia dawne
i nowe przyjąć do serca.
Zmierzam przez życie wąskimi drogami
i tylko harmonia i balans zezwala
przejść drogę jak po linie
szczęśliwą będąc i wolną.
A czasem szerokie drogi
otwierają swe ramiona
bym biegła też szczęśliwa i wolna.
Są chwile które są wieczne,
nigdy się nie kończą.
Powracam do nich by się zadziwiać
nad nieprzemijalnością tego piękna.
I prawd które wciąż nowe odnajduję.
Anilalah Eu-lalia 25.04.2015

Na zdjęciu idę po szycie. Dodałam czerń i biel i artystyczny wiatr. Foto z 2005 roku.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Pamiętam tamtą chwilę, poprosiłam Tomcia o to zdjęcie.

Bo kocham te tory w moim mieście rodzinnym. To po nich mnie niosły koła pociągów na wakacyjne podróże w dal. Te lokomotywy parowe, co sunęły po torach najpierw powoli a potem szybciej i parą buchały wokoło.W tunelach okna się zmykało, tunele to było przeżycie. I mosty wysokie nad ziemią w górach. Już ich nie ma starych pociągów i stacja niszczeje a na torach, w trawach żółtych żmije sobie leżą. Bo stacji już nie ma, odeszła w przeszłość kolej. A ja mam ją ciągle w swoich wspomnieniach.

2 uwagi do wpisu “Zmierzam przez życie- poezja serca

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s