Jezioro Bukówka

Głębokie wyciszenie , nastrój magii ale i nostalgii, rozmarzenia, refleksji, podążanie za uczuciami… słuchanie głosu który mówi na granicy świadomości snu i jawy wprost do serca, kojący i kochany, nic potem nie pamiętam, myślę tylko, że to mój własny głos, tyle że z przyszłości, bardziej „wiedzący”. Kocham ten głos, kocham siebie , szczególnie gdy jest tak wspierający w moim zagubieniu. Tak pisałam nocą tęskniąc za czymś, co mnie ukoi. I następnego dnia nagle przypomniałam sobie o wodzie i miałam możliwość udać się nad wodę.

Jezioro Bukówka (zbiornik zaporowy )  i kilka chwil pomiędzy tym co ciemne i jasne, woda działa na mnie uspokajająco – ten szum i lekko pofalowana tafla wody jak spokojne uspokojone emocje, gdy wnoszą się pozytywne uczucia i robi się coraz spokojniej we wnętrzu, zachwycam się takimi widokami … Góry dodają odwagi, ich cicha wielka obecność uczy pokory, szacunku i wiary- kocham obecność gór, tutaj czuję się szczęśliwa, wielka bo mogę kochać i choć taka mała gdy wierzę w coś większego niż ja czując przy tym szczęście… Kamienie jak przyjaciele cicho dodają otuch swoją obecnością, kiedyś małe kamyki były wielkimi górami- skałami, mają w sobie tyle pamięci, wiedzy, oddychają jak stwierdzili naukowcy, tylko baaardzo bardzo wolniuteńko… Drzewa różne, dziś białe brzozy jak białe mewy, zaspane takie, bo zima, więc z szacunku nie pobieram energii gdyż one jej potrzebują by przeżyć zimę. Zrzucając liście drzewa przechodzą w stan spoczynku, pozbawione „kosztownych” liści mają o wiele mniejsze zapotrzebowanie na wodę i pokarm a w pniach, gałęziach i korzeniach mają zgromadzone zapasy na zimę – cukry i tłuszcze. Dzięki nim przetrwają niskie temperatury i brak światła. Dlatego jeśli podchodzę do drzew zimą to tylko z intencją wdzięczności, wysyłam pozytywną energię tym potrzebującym… małe rzeczy, owoce dzikiej róży, różne grzyby, zielenie, beże traw, kamolki w wodzie małe szczególnie kwarce- wobec tego wszystkiego poczułam wdzięczność i wszystkie złe sny nabrały lepszego spojrzenia a te piękne znowu mogły cieszyć a i na duszy lżej i jaśniej.

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Connecting to %s