Kategoria: Wierszowanie z ducha

Rozmowa z wewnętrzną dziewczynką… bo kiedyś obiecałam.

widok płot rzerdzie dziecko dziew wieś

Kiedyś obiecałam małej dziewczynce że jej nie opuszczę i zawsze będę bronić i chronić… a jednak tyle razy zawiodłam w chwilach największej potrzeby, dziś to rozumiem i kocham się nadal.
Zrozumiałam po drodze: nie od świata oczekuj wszystkiego, oczekuj od swego serca otwartego chcącego okazać sobie żarliwą miłość, troskę i odwagę i ufność w dostrzeganiu prawdy o sobie, bycie ze sobą. W chwili największego lęku, obawy sięgać do wewnątrz bez odrzucenia jak od zarazy, dotykać serca zranionego niosąc kojący dotyk. Szczerze, bez względu na wszystko wierzyć w swoje możliwości, nieść wsparcie choćby nikt inny nie chciał bo liczy się by samemu chcieć najmocniej. Pomimo dostrzeganiu błędów kochać, bez oceny, zaniżania wartości, krytyki… szukać rozwiązań, rozpoznawać sens sytuacji. Słuchać odpowiedzi w ciszy serca i otwierać się na głos płynący z niego, dać się prowadzić wewnętrznej mądrości. Można się gubić, popełniać błędy, nie być sobą, chcieć zadowalać innych czy walczyć i buntować się… można pozwolić przepłynąć temu obserwując swoje emocje bez odrzucenia. Starać się rozpoznać skąd przyszły i co zawierają w sobie, może specjalne dary, które dotykając rany mimo że budzą ból niosą w jej głąb uwolnienie aż do uzdrowienia?

kobieta dziecko otulenie miłością świata
Być dla siebie jak rodzic, dbać, chronić, pomagać, pozwalać na błędy i na naukę płynącą z konsekwencji, być stanowczym czasem wymagającym bez nienawiści wobec siebie lecz pełnym spokoju, czułym i szczerym. Pozwolić na radość i zabawę, na uważność dla swoich potrzeb, uczuć, pragnień, przez chwilę codziennie rozmawiać ze sobą lub milczeć, być w relacji blisko swego serca. To wszystko i więcej dla siebie robić bez uciekania, porzucania, odrzucania, to już przestało istnieć, odwracać się w swoją stronę otulając to, kim jestem teraz, szanuję siebie. Uwielbiam tę barwną kobietę, którą stworzyłam wraz z całym jej bogactwem, z każdym dniem coraz mocniej cenię miłując. Liczy się każdy dzień spędzony tutaj, każda godzina w której jestem obecna dla siebie, liczy się każdy dzień pośród ludzi z którymi żyję, każda szansa którą sobie daję, każda czułość, każdy pocałunek w sercu złożony, każda chwila w której przyjmuję pomoc ducha a on przemawia, zawsze, można tego nie zauważać i można się odczuwać kiedy to się dzieje, wciąż się uczę i jestem szczęśliwa. Jest we mnie, tu go szukam bo wierzę że jest tutaj… jest też wszędzie wokół i przemawia przez innych ludzi, przez przyrodę, przez każde doświadczenie, przeze mnie też… tak normalnie, zwyczajnie to się dzieje, prosto tak i dlatego to takie piękne i trudne jednocześnie… dlatego warto docenić swoje życie uwalniając je od wszelkich więzów umysłu… wystarczy się nie poddawać a wciąż iść naprzód z ciekawością odkrywając swój świat i życie wokół, po prostu warto odkrywać siebie, spełniać marzenia, zajmować się się tym co lubię odkrywając wszelkie dary, jakie drzemią we wnętrzu czekając odkrycia. Proste mogą być, zwyczajne a niezwyczajne jednocześnie… a rozkwitają z pąków w najpiękniejsze kwiaty rozpościerając skrzydła do szczęśliwego lotu przez życie. Anetta Ana Anilalah 13.10.2017

Zdjęcia pochodzą z sieci, nie znam autorów

dziewczynka dziecko kolory bańki tęcz

 

Reklamy

O nadziei wiersz i refleksja.

O nadziei

skrytej głęboko

piszę

z potrzeby serca

z pragnienia duszy

zrodzone gdy mrok

światła zawołał

ona

pierwsza przybywa

kolory wnosi

w szarość

zawsze we mnie była

tkwi od lat

wiarę wzbudza

kochane

światełko w tunelu

wskazuje drogę

do serca

powrotu

w objęcia samej

miłości

Ana Anilalah 07.09.2016

 

 

drzewo-brzoskwiniowe-mgla

Nadzieja potrafi naprowadzić na właściwą ścieżkę gdy się zagubimy; pozwala dojrzeć to, co istotne dla serca, żeby podnieść się na duchu. Bo gdy wszystko zawiedzie ona jedna trwa przy naszym sercu, otwiera niewidzialne drzwi szansy. Nadzieja sprawia że mogę marzyć. 03.09

Terry Oldfield, Soraya Saraswati – Dreamer

Z wdzięcznością powracam do Nadziei, bo ona była gdy nie zauważałam nic innego… pobudzała moją marzycielską naturę, poruszała wrażliwość gdy ta stawała się lodem. Wtedy nadzieja pełna marzeń rozprasza mrok, który dociera do serca, wtedy też nie zamykam się na piękno które dostrzegam wokół, co dodaje mi sił…. i dźwięk muzyki, brzmienie instrumentów, melodia płynąca w muzyce, głos który przenika – wtedy rozpływam się bo lód topnieje, blokady się rozpuszczają, rany uzdrawiają… spływa oczyszczając serce i duszę, rozpływa w miękko w błogości. Wtedy wszystko staje się jaśniejsze, wszak wiara i miłość znowu mogą wspierać, bo znowu je dostrzegam. Wszystko, co mi przeszkadzało w tym zostało rozpuszczone w świetle,w ciepłej miłości. Marzycielka we mnie jest pełna nadziei, zanurzona w marzeniach porusza serce a moc, z jaką go porusza sprawia, że życie i dusza znowu tańczą razem, znowu radość pozwala tworzyć, malować, pisać, wzruszać się, kreować każdy dzień z dnia na dzień. Marzycielka marzy, wiele z marzeń spełnia się po latach i to w nieprawdopodobny sposób, w całkiem innej formie i tylko intuicja i muśnięcie wspomnienia pozwala mi to odkryć… czasem marzenia spełniają się szybkiej… czasem odkrywam marzenia których nie marzyłam- może w innym wcieleniu, po prostu odkrywam że to było moje marzenie. A niektóre marzenia blokuje pewnie coś we mnie a z niektórych musiałam zrezygnować. Jak dobrze że niektóre się nie spełniły wcale -uff. Ale każdego dnia odkrywam małe marzenia, małe cuda które sprawiają że chce się żyć! … Jaka jestem Wdzięczna, szczęśliwa za to wszystko, bo czuję się obdarzona obfitością, życiem jasnym i ciemnym, właśnie takim jakim je stworzyłam! I nadzieja sprawia, że doceniam co mam i wierzę, że jeśli mam coś w nim jeszcze przeprogramować, to uda mi się to na pewno, zrobię to najlepiej jak potrafię. Kocham być Marzycielką pełną nadziei, Kocham siebie taką jaką jestem, pełną siebie którą nie odkryłam do końca. Jestem Wdzięczna że się urodziłam i wciąż żyję w tym ciele💞04.09

„Tak więc trwają wiara, nadzieja, miłość – te trzy: z nich zaś największa jest miłość.”

kobieta-fiol-wrzosowisko

Obudziły mnie sny, budzą bo taki mam czas i przyszły słowa…
Nadzieja to wiara w cuda, że niemożliwe stanie się możliwe… nadzieja to też zobaczenie cudu w tym, że trzeba się pogodzić z niespełnieniem niemożliwego. Ana 05.09.

 

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Zapisz

Wspominkowo.Podróż -krok w przepaść drogą przemiany

Wspominkowo październik 2014 i ta decyzja. Ta wewnętrzna decyzja stała się, dokonała się w rzeczywistości. Jeden krok nad przepaść zmienił mnie, dodał skrzydeł. Jedno spotkanie stało się wieloma, z perspektywy czasu pomogła mi osiągnąć to o czym marzyłam, czego dusza pragnęła… zrodziło coś stałego, coś pewnego. I rozwija się moja ścieżka i Ducha bardziej w sobie dopieszczam w tej podróży a on mnie wspiera i duchowa rodzina na ziemi. To była przełomowa decyzja z tęsknoty zrodzona Miłością się stała, nie cierpieniem, Pełnią się stała nie rozłąką, Spokojem się stała nie walką, Mocą się stała nie słabością.. 14.05.2016

„Wyruszam w podróż poza czas i przestrzeń i niech Duch mnie prowadzi po ścieżkach ku właściwym miejscom, ludziom i sytuacjom a także ku samej sobie, ku temu co ma się zadziać, co mam poznać, jaką prawdę ujrzeć, co uwolnić a co przyjąć, czym się zachwycić, na co otworzyć a wszystko z miłością. Ana Anilalah 23.10.2014

widok kobieta nad przepaścią, zmiana w ptaka

Zapisz

Otulam Siebie

Mojej duszy oczy są niebem też choć poszerzyły się do wielkości nieba i zlały w jedno oko 😉 😀 :*  Pięknego czasu w te dni pełne ciepła<3

niebo, słońce, kolor, liść ziel galąź wiosna 9665

Otulenie Siebie

Dziś obejmuję się czułością i dotykam miejsc w sobie obolałych które mogę utulić. Promienieję łagodnością rozpływającą się we mnie jak balsam. Zaopiekuję się chwilą by stała się inspiracją każdej następnej wyrażonej myślą i przejawioną w słowie. Słowo nabierze mocy i niczym rzeźbiarz z pasją żarliwą stworzy swe dzieło wyrzeźbione w rzeczywistości mego świata czynem. Anilalah Eu-lalia 24.04.2015

magnolia, kwiat , biało czarny  122211

 

Tęczowy Most

Obraz ,Anioł kosmiczny,KOLOROWY TĘCZOWY  010
Anioł Barw Tęczowych, Art. Anilalah

Zapis z 2007 roku! … mam czas odnajdywania starych lecz kochanych zapisków. Tak uznaję siebie z przeszłości. Kocham te swoje wierszowania, nie wiedziałam że mam tyle piękna w sobie.

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA
Na ścianie tęcza, Art. Anilalah

„Tęczowy Most”

Jakże błogosławioną chwilą jest otwarcie bram świadomości.

W swoim wnętrzu dostrzegam dobre serce

i piękną część osobowości zrodzonej z miłości.

Widzę oczami duszy czarne swe myśli

i niegodziwe czyny zrodzone z buntu.

Splatam dłońmi warkocz harmonii pomiędzy jasną

i ciemną stroną księżyca, którego twarz odbija się w rzece życia.

A nad nią jaśnieje most tęczowy na znak pokoju

zawartego ze sobą samą- ku pamięci życia!  

Ana Anilalah Eu-lalia  15-08-2007 21:11

Tęcza , Boża Wulka, zielone gałęzie, rozmycie

 O Tęczy pisanie

Tęcza impresja pozezja, wiersz

Obrazek,słońce,tęcza,woda,kwiat
Tęczowy Most, Art. Anilalah

Dopisek z 29.04.2015

Tęcza w zasadzie uosabia dla mnie umysł, ponieważ jako światło chcąc wejść w materię musieliśmy się pokolorować dla zagęszczenia i uformowania ciał. Dlatego tęcza to fakt życia na ziemi, istnienia… teraz kiedy patrzę na tęczę myślę o tym wszystkim i o pokoju ze sobą i światem i Duchem i Bogiem…. o powrocie do bieli myślę i o tworzeniu życia przez barwy nie tylko za pomocą pędzla. Bo życie na ziemi to barwy, każda liczba ma kolor,każda litera ma kolor, każde uczucie i emocja ma kolor, nasze ciało emituje dźwięki a każdy dźwięk to kolor, nawet smaki mogą mieć kolory, dotyk też można odczuwać za pomocą energii kolorów… życie na ziemi jest barwne jak nasze istnienie tutaj. Iwonko Dziękuję za tę podróż, która wiele mi uświadomiła. ❤

Tęcza 2013-07-02 Tęcza 001

Jeden Dzień z życia

niebio, chmury przed burzą, prmienie słońca 8821

Przepływ sekundy, minuty i godzin dnia wczorajszego. Formowało się przez emocje mocne i uczucia poruszające i to jak je przyjmuję. Przepływ w pomiędzy nimi i we mnie samej po prostu się dział. Czasem tylko na to można zezwolić, bo z rwącą rzeką nie można inaczej. Prostotą życia się zająć, tym co w domu wymaga miłości. Harmonię nieść, własnymi rękoma czyniąc błogosławieństwa swemu domowi. U schyłku dnia, kiedy dzień się wyciszał poczułam jak w piersi zachwyt wzbiera nad dniem z życia wziętym. Nad tym jak inspirujący bywają ludzie i jak płynąć może wymiana między sercami. I jak lęk rozprasza się niczym mgła w słońcu dnia jak mu się przyjrzę z uwagą.

I nagle jeden obrazek rozniecił ogień twórczy, aby ująć w słowa esencję przepływu tak różnorodnych chwil jednego dnia. Słowa wypływały ze mnie fontanną regulowaną własnym tempem pojmowania istoty tego dnia. Oszlifował we mnie perłę, więc wydobywałam ją ją z muszli doświadczania słowo po słowie z serca płynące aż ułożyły się  w linijki a one w zdania i stały się wiersze zwrotkami. I tak objawił się sens  cały tego jednego dnia wypełnionego po brzegi.

Tych dni było sporo. A jutro będzie następny 😀 Ważne by ten dzień był spełniony w sobie, on jest najważniejszy.

Las Br, drzewo listki młode, słońce, kolory 8754

„Podróż”

odkrywanie staje się podróżą dzień po dniu…

a każdego dnia zawsze coś się dzieje ważnego,

nawet jak umysłowi się wydaje że nic się nie dzieje 😛

Takie rozpoznania małe i duże…

to niosą podróże te małe i te duże :)))

Anilalah Eu-lalia 29.03.2015

kwiat różowy z kropla wody, wiosna 8803

Wiosenne kwiaty z poezją serca- Odsłanianie dla światła miłości

Roślinki wiosennie w deszczu i bez deszczu… obrane w kropelki wody wyglądają zachwycająco :))

kiwat, biały wiosenny kropla wod , ciemiernik 8472
Wiosenny Ciemiernik

Krokusy jak ametystowe królowe obdarowujące swymi perłami mądrości.

kwiat fiol krokus pąk z kropla wody 8471 kwiat krokus fiol kropla wody 8468 pąki kwiatu krople wody 8463

„Odsłanianie dla światła miłości”

Krokusy kochają światło słoneczne, bo gdy jest pochmurno zamknięte w pąki czekają.

Są bardzo cierpliwe i wytrwałe w tym czekaniu,  w końcu wiedzą na co czekają.

Gdy tylko słonko wyjrzy i da odrobinę ciepła i światła rozwijają płatki szeroko.

Ukazują szczodrze swe piękne wnętrze w kolorowe wzorki poruszając głęboko.

I ja czasem jestem jak ten pąk, uczę się czekania na to,co ważne z ufnością

i nieustająco odsłaniam niebo z ciemnych chmur ucząc się wytrwałości.

Oczyszczam każdy centymetr mego słońca aby jaśniało z radością

dla kwiatu mego serca rozchylającego płatki dla światła miłości.

Anilalah Eu-lalia 16.03.2015

krokusy żółte, pączki, wisona 8499

Już pączkują żółte żonkile, ah jakie to wspaniałe chwile

dla solarnego słonka promieniejącego w centrum mego wszechświata.

Anilalah Eu-lalia

kwiat, żółty, żonkil 8496

Rabarbar- cudowne drzewo zakwita coraz bardziej radując moje drzewne serce 🙂

rabarbar roślin koło bloku 8507

A był taki- wtedy nie wiedziałam że to rabarbar:)

rośliny koło bloku, różowy liść, mózg 021 Liść, roślina,rabarbar różowo żółta  032

 

 

Inspiracje wierszowane – na wesoło :)

Dziękuję poetkom że piszą wiersze i moje serce inspirują: Avemi, Cichosza, Greenlifenow i Atrametowa pani

Wiosenne Podziękowania dla Was :)))

bazie koło bloku, rośliy, słońce kolory 010

Kilka komentarzy które dziś pisałam u Was… ale tak lekko i wesoło mi było, tak miło się Was czyta, naprawdę jestem Wdzięczna że mogę bywać pośród Waszych słów które malują tak pięknie obrazy uczuć ❤

„Stokrotki uwielbiam gdy jak dywan ubielą zieloną trawę i mrugają swoim żółtym oczkiem do słoneczka. Choć mówią że pierwsze przebiśniegi wystawiają swe główki spod śniegu, kiedy jest go dużo. Lecz mnie zdarzyło się dostrzec stokrotkę i choć nie uwieczniłam tego, pewnie pozostaje mi wierzyć na słowo honoru lub tez nie 😉 😀

kwiaty, stokrotka, magenta, rośliny, a 031

Kocham smak cynamonu w jabłku i kawie gotowanej ale i w cieście marchewkowym. Jego kolor jest taki „sepiowy”, jak stara fotografia co pamięć dawnych czasów przywodzi. Ale ziarenka piasku uwielbiam, bo gdy na plaży inni leżą ja mam zabawę z dziećmi… gdy spaceruję boso czuję jak mnie pieści… lubię piasek w klepsydrze ale w oku,szczególnie gdy suche nie lubię 😉

mandala, minerały, el ka lem om żywioły , tęcza 002
Mandala z minerałów Żywioły, czakramy w pionie 01.10.2013

Ogień jak słońce solarne tylko nie na niebie wysokim lecz we własnym niebie swego ciała i duszy… bez niego nie ma życia lecz i odbierać może spopielając co zbędne ;)… i jeszcze by z wodą był w zgodzie żeby mu pomogła czasem ugasić co nieco a może sama zapragnie zmienić się parę woda by wznieść się na skrzydłach wiatru i pofruwać po niebie? A ziemia i tak wszystkich ugości i promyczek słonka coby ziarenka dobrych myśli wrosły i korytarze wody dla spragnionych utworzy i jak trzeba posprząta ogniem i użyźni i wiatr poprosi o rozniesienie choćby pyłeczku czy innych nasion dobrego aby niosły w świat nowe do narodzenia. Dziękuję za inspirację :))) Wyobraziłam sobie jak one we mnie współpracują, żyją w połączeniu i wzajemnej wymianie jak opisałam spontanicznie ❤ „

Ps. z dnia 05.03.2015

Te mandale minerałów pochodzą z 2013 roku. Nigdy nie namalowałam obrazu z żywiołami i właśnie chyba dzięki inspiracji doszłam, że nadszedł ten czas. Choć w drodze mam inny obraz, czeka od miesiąca a skończyłam inny. Jeju, dobrze, że te mandale kiedyś ułożyłam. Mam ciut do poodczuwania i pomyślenia 🙂 Dzięki Kobiety za inspirację :)))

Mandala żywioły z czakrami w pionie.

AA żywioły, hormony, czkary, uzdrawiający taniec, Minerały, mandala , P i L 002

Mandala z Żywiołami do słów El Ka Lem Om

KONICA MINOLTA DIGITAL CAMERA

Muzyka do słów EL KA EM OM

Zapisz

„Dar Kolibra VI- „Przypomnienie o Siostrzanej Duszy„

kolibry , dwa, ptaki, kwiaty

„Dar Kolibra- Przypomnienie o Siostrzanej Duszy„

Zawieszone spijamy jak kolibry
ambrozję miłości z jednego źródła
Połączone na wieczność wolnością miłości
Która nigdy nie przemija a zawsze odżywa
W bezkresie boskiego serca, pamięci duszy.

Siostrzane dusze, co się odnalazły,
mogą jako kobiety, w tych ciałach
Pofrunąć ponad wodami z Duchem
Ku nowemu światu w iście kobiecym stylu.

Anilalah Eu-lalia 24.02.2015

Jesteś cały czas koliberku Izabel ❤

kobieta twarz koliber i pióra we włosach,ptak

Koliberek w Ogrodach Serca. Dary Kolibra V

elfka,woda,misa,koliber,ptak,net

„Koliberek w ogrodach Serca”

Koliberku Zaprosiłam Cię do życia, do serca swego

w nim trzepot skrzydełek wciąż tworzy kosmiczny wiatr.

Potrafisz przemawiać obecnością niosąc Przesłanie by Wierzyć ,

wytrwale podążać za swym Głosem. Odnajdywać w ogrodzie marzeń

w sobie Narodzoną Miłość najczystszą na nowo wciąż.

W Świętym Sanktuarium swego Serca odnajdź i przyjmij,

Zezwól obdarować się swego Ducha Uwielbieniem. (24.02.2015)

Zachwycam się koliberku twym darem utrzymania

równowagi w powietrzu, gdy sięgasz ku ambrozji

w kwiecie ukrytej głęboko, z taką lekkością i wdziękiem.

Kochasz słodycz i mówisz: W tej chwili Kochaj, odnajduj

Piękno, które jest w Tobie i wokół Teraz, nie później. (10.02.2015)

Anilalah Eu-lalia

koliber, woda, kwiat, ptak,m

koliber. lotos, woda, l