Tag: dzwonki

Krucza Skała z motylami

Wspomnienia z letnich spacerów w rodzinnych stronach. Krucza Skała.

Kwiaty

Łany dojrzałych zbóż i chabry wplecione jak we wzór koronkowy znaki nieba

wspomnienie lata…
złociste łany zbóż
ciężkie od dojrzałych
ziaren uginają się
i może by się pokłoniły ziemi
lecz coś im nie daje
pomiędzy kłosami
wtulone niebieskie oczka
chabry z koronkowymi płatkami
wplatają się wdzięcznie
błękitem nieba
promieniejąc
lekkości dodając
do całości obrazu
Ana 13.09.2019

Motyle

Dzwoneczki. Kwiaty Ogrody I

Dzwoneczki,kwiaty mego dzieciństwa, przywołują uczucie wolności, piękna, wyobraźni, piękna przestrzeni kwitnących łąk.

Marzenia z dzieciństwa warto ocalić, są jak marzenie które może się spełnić a dzwoneczki mają w sobie taki czar, dzwoneczkowy czar, który może wszystko zmienić, własne postrzeganie siebie i życia. Warto przywrócić tę radość życia, tę pasję i ciekawość świata. Kocham te dzwoneczkowe marzenia. Dzwoneczki jak marzenie, przywołują piękno dzieciństwa z jego widzeniem świata pełnym niewinności, wyobraźnią, w której wszystko może się zdarzyć, czystej wiary w coś większego, w miłość, w piękno i dobro ludzi. Życie wiele zmienia w nas, wiele umiera i zanika a teraz czas odzyskać utracony raj w sobie. To jest jak odrodzenie ogrodów życia, które nie umarły, czekały aż ożywi je każde ziarenko miłości zasiane w sercu, każde zaopiekowane życie w sobie, każdy ból otulony i każda rana, prawda ujawniona i uznana przez siebie bez odrzucenia… Mogę tylko odrodzić się w Miłości większej niż ja… I tylko pozwolić iść sobie w tym kierunku bez względu na wszystko, wierząc w swoją przebudowę i odrodzenie swoich ogrodów życia gdzie miłość zamieszka już na stałe, w tej świątyni życia jaka się staję. Ana Anilalah

Kwiaty to ogrody życia, o Ogrodach w moim sercu , Ogród rozkwita , Ogród wyobraźni , Ogród życia ciało

 

 

Dzwoneczki

Dzwoneczki… kocham te kwiatuszki łąkowe i leśne, czule tulę do serca, wierzę że mieszkają w nich dzwoneczkowe wróżki :* . W tym roku mało wędrowałam ze względu na złamane nogę i rękę. Zrobiłam o wiele mniej zdjęć niż zwykle. A wszystko, jak się okazało, miało wyższy cel, jednym z nich było docenienie tego, co zrobiłam- wreszcie- przez korzystanie z dorobku. Stworzenie z tej bazy coś nowego, a bez ciągłej potrzeby wypraw po nowe. W tym niby jest zatrzymanie, może być cofanie się w przeszłość ale na tej bazie powstaje zupełnie coś nowego. Mam pomysły, potrzebują czasu do realizacji, więc czas jest mi dany. Dziękuję Duchowi i swemu sercu, za tak wiele nowych możliwości. ❤

fb_img_1478334467224 fb_img_1478334463623 fb_img_1478334459088

Zapisz